Δυστυχώς αποτύχαμε

Δεν πέρασαν καλά-καλά έξι μήνες από την ανάληψη της κυβέρνησης από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η χώρα είναι ένα βήμα πριν το Δ.Ν.Τ. Προφανώς και δεν υποστηρίζω ότι η παρούσα κυβέρνηση φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τις παραβλέψεις, τις παραλήψεις, την κακοδιαχείριση, τη ρεμούλα και την απάτη των τελευταίων δεκαετιών, που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Υποστηρίζω όμως ότι σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή, τόσο ο κ. Παπανδρέου όσο και το οικονομικό του επιτελείο (αλλά και η υπόλοιπη κυβέρνηση), αποδείχθηκαν πολλοί κατώτεροι των περιστάσεων, αλλά και των προσδοκιών του ελληνικού λαού, που έξι μόλις μήνες πριν, τους έδωσαν μια εκλογική νίκη 10 μονάδων από τη Ν.Δ., προσδοκώντας ακριβώς (με βάση και τις προεκλογικές τους εξαγγελίες) σε καλύτερες μέρες.
Ενώ λοιπόν ο κ. Παπανδρέου προ των εκλογών μιλούσε (και σαν πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς), για επαναδιαπραγμάτευση των ευρωπαϊκών συνθηκών και του συμφώνου σταθερότητας, ενώ διατυμπάνιζε ότι τα λεφτά υπάρχουν, μόλις ανέλαβε την εξουσία όλα ξεχάστηκαν κι όλα άλλαξαν.

Την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ο κ. Παπανδρέου την ήξερε πολύ καλά (πάρα τα περί αντιθέτου υποστηριζόμενα) και αντί να συγκροτήσει μια σοβαρή και στιβαρή διαπραγματευτική ομάδα, που θα κινηθεί στον άξονα διαφοροποίηση των συνθηκών του συμφώνου σταθερότητας – επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανειακών αναγκών τις χώρας, μετατράπηκαν τόσο ο ίδιος όσο και κυρίως ο κ. Παπακωνσταντίνου σε επαίτες των Ευρωπαίων, των Αμερικάνων και των αγορών (δηλαδή των κερδοσκόπων).

Πρέπει να είσαι πολύ αφελής ή εντελώς άσχετος, για να πιστεύεις ότι θα σε λυπηθούν (και θα σε βοηθήσουν), όλοι οι παραπάνω, όταν στην πρώτη του επίσκεψη στην Ευρώπη ως υπουργός οικονομικών ο κ. Παπακωνσταντινού, λέει στους εταίρους του, ότι εμείς εδώ και χρόνια σας κοροϊδεύαμε κι ότι το έλλειμμα μας δεν είναι 6% ή 8% αλλά 13%.
Πρέπει να είσαι εντελώς εκτός πραγματικότητας, για να πιστεύεις ότι έχεις το μέγεθος και το θράσος να εκβιάζεις τους Ευρωπαίους και τα πιράνχας των αγορών, απειλώντας τους ότι θα πας στο Δ.Ν.Τ. (πάρ' το τώρα το Δ.Ν.Τ. και βγάλε μόνος σου το φίδι από την τρύπα), τη στιγμή μάλιστα που ούτε εσύ ο ίδιος πιστεύεις αυτά που λες.
Πρέπει να είσαι άσχετος από πολιτική, για να μην καταλαβαίνεις τα παιχνίδια και τους ρόλους που παίζει καθένας από τους “φίλους” και μη, εταίρους σου στην Ευρώπη.
Πρέπει να είσαι επίσης πολύ αφελής, για να πιστεύεις ότι οι Ευρωπαίοι και οι αγορές δεν βλέπουν έξι μήνες τώρα, μια κυβέρνηση να παλινωδεί, να κωλυσιεργεί, να μην παράγει ουσιαστικό έργο και να εκβιάζεται από τις γνώστες κάστες, κάθε φορά που πάει να βάλει σε τάξη κάποια κακώς κείμενα.
Αυταπατάσαι, αν νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνουν οι απέξω ότι εδώ στην Ελλάδα, όλοι μιλάνε για όλα, υπουργοί κάνουν τη μια αντικρουόμενη δήλωση μετά την άλλη, υφυπουργοί δεν έχουν ακόμα αρμοδιότητες και οι περισσότεροι δημόσιοι οργανισμοί είναι ακόμα ακέφαλοι.

Εδώ και χρόνια ο κ। Παπανδρέου ζητούσε εκλογές ξέροντας ότι αργά ή γρήγορα (βοηθούμενος κι από την αισχρή διακυβέρνηση της Ν।Δ.) θα ερχόταν οι εκλογές και μάλιστα ο κ. Παπανδρέου θα τις κέρδιζε. Αντί να προετοιμάζεται γι αυτό, αναλώθηκε σε ανούσιες και ψεύτικες (όπως αποδείχθηκε) προεκλογικές υποσχέσεις και μεγαλοστομίες. Αποδεικνύεται λοιπόν περίτρανα ότι ο κ. Παπανδρέου και το ΠΑ.ΣΟ.Κ, ήταν παντελώς μα παντελώς ανέτοιμοι να κυβερνήσουν και διαχειριστούν τις τύχες αυτής της χώρας.

Αν είχαν σχέδιο θα πήγαιναν με μια σοβαρή διαπραγματευτική ομάδα στην Ευρώπη και θα έλεγαν, εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά τα διαρθρωτικά προβλήματα τις ελληνικής οικονομίας, μέχρι εδώ, γυρίζουμε σελίδα και θα κάνουμε ένα, δύο, τρία, ..., πέντε, ..., δέκα συγκεκριμένα πράγματα που κοστίζουν τόσο, θα αποφέρουν αυτά, σε τόσα χρόνια. Αυτά είναι τα σχέδια μας, δώστε μας μια πίστωση χρόνου.
Αντί αυτού, χωρίς κανένα μα κανένα διαπραγματευτικό ατού, επέδειξαν ένα απίστευτο ενδοτισμό και υπέκυψαν χωρίς κουβέντα, στις πιέσεις και τις επιταγές Ευρωπαίων και αγορών, παίρνοντας μια σειρά σφοδρών αντιλαϊκών και ατελέσφορων, όπως αποδεικνύονται, μέτρων, ρίχνοντας για άλλη μια φορά τα βάρη σ' αυτούς που δεν φταίνε. Κι αφού αυτά που μας υπέδειξαν οι Ευρωπαίοι, πριν αλέκτωρ φωνήσει τρις, αποδείχθηκαν άχρηστα για να εξευμενισθούν οι αιμοσταγείς αγορές, μας οδηγούν τώρα και με την Ευρωπαϊκή βούλα στο Δ.Ν.Τ. Το φαιδρό είναι ότι οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι εμπλέκοντας το Δ.Ν.Τ. στα πόδια τους, έχουν και το πρόβλημα λύσει και την Ελλάδα βοηθήσει. Απίστευτο;

Κύριε Παπανδρέου αποτύχατε και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ. Θα καταγραφείτε στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που οδήγησε τη χώρα (και την Ευρώπη), στο Δ.Ν.Τ. και τον ελληνικό λαό στην εξαθλίωση.
Και κάτι ακόμα κ. Παπανδρέου, ένας πρωθυπουργός δεν είναι λογιστής να ασχολείται καθημερινά με τα spred αν ανεβοκατεβαίνουν, αλλά είναι ηγέτης-καθοδηγητής, και εκτός από την οικονομία υπάρχουν κι άλλοι τομείς σ' ένα κράτος, που μάλιστα δεν χρειάζονται λεφτά για να εκσυγχρονιστούν και να δουλέψουν επιτέλους, επιφέροντας ταυτόχρονα και σημαντικά οικονομικά οφέλη. Ε, ούτε σ' αυτούς τους τομείς (εκτός από την τρομοκρατία), έχετε να επιδείξει, μία μα μία, ολοκληρωμένη θετική δράση.

Υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές

Η οικονομική κρίση που περνάμε αυτό το διάστημα κατέδειξε μεταξύ άλλων, με τον πιο ευφάνταστο τρόπο, τις πιο «χτυπητές» αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωση. Μια Ε.Ε. που σε καμιά περίπτωση δεν στηρίζεται στην αλληλεγγύη των κρατών της αλλά στα συμφέροντα του εκάστοτε εταίρου.

Τα τεράστια πολιτικά εσωτερικά προβλήματα της Γερμανίας, τα οικονομικά παιχνίδια που παίζει με το Ευρώ προς όφελος των εξαγωγών της και ο υπέρμετρος εγωισμός της, την καθιστούν πεισματικά αδιάλλακτη απέναντι σε οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι η χώρα μας είναι ο καλύτερος πελάτης της τόσο σε καταναλωτικά αγαθά, όσο και σε οπλικά συστήματα.

Η Αγγλία σιωπά, τόσο γιατί τα δικά της οικονομικά είναι σε χειρότερο σχεδόν χάλι από τα δικά μας, αλλά κυρίως γιατί όλο αυτό το διάστημα το city υπερ-κερδοσκοπεί (με βασικό εργαλείο το χρέος μας φυσικά), κι ο σοσιαλιστής κατά τα άλλα Μπράουν ανεβαίνει συνεχώς δημοκοπικά.

Η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία βρίσκονται στην ίδια μοίρα με μας κι έτσι μας έμεινε μόνο η Γαλλία για μια πιο θερμή υποστήριξη.

Γι αυτό κατά την άποψη μου η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός πρέπει ν’ αλλάξει ρότα και μάλιστα άμεσα. Αφού εκτέλεσε χωρίς κουβέντα οποιαδήποτε επιταγή των ευρωπαίων χαρτογιακάδων. Αφού πήρε ότι πιο αντιλαϊκό μέτρο μπορούσε. Αφού έγινε έρμαιο αδίστακτων κερδοσκόπων. Αφού περιόδευσε από χώρα σε χώρα χωρίς κανένα απτό αντίκρισμα. Πρέπει να πει εδώ και τώρα STOP και να κάνει στροφή 180^ο .

Αφού με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο διαμηνύσει προς όλους, ότι ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να κάνει καμία άλλη θυσία, αμέσως μετά ας προχωρήσει στα παρακάτω:

• Εσωτερικό δανεισμό με την έκδοση λαϊκών ομόλογων. (και μην πει κανείς ότι θα ξεσηκωθούν οι τράπεζες γιατί θα μειωθούν οι καταθέσεις τους , γιατί οι τράπεζες έχουν αποκομίσει τεράστια υπερκέρδη τα τελευταία χρόνια, αλλά και στο κάτω – κάτω ο κ. Παπανδρέου έλεγε προεκλογικά ότι δεν χρωστάει σε κανένα, έτσι δεν είναι;)

• Άνοιγμα προς την Κίνα με επίσημη πρόσκληση στον Κινέζο πρωθυπουργό και με ατζέντα αποκλειστικά θέμα οικονομικής συνεργασίας (είδαμε το θόρυβο που δημιουργήθηκε προ μηνών όταν πήγε να κάνει κάτι ανάλογο η κυβέρνηση). Το Αμερικανικό χρέος το έχουν κινέζικα κεφάλαια γιατί όχι και το Ελληνικό.

• Άνοιγμα σε Αραβικά κεφάλαια. Η συνεργασία ξεκίνησε με το λιμάνι του Αστακού γιατί όχι να μη επεκταθεί κι αλλού.

• Ενεργειακό και όχι μόνο άνοιγμα στη Ρωσία.

• Πάγωμα τον οπλικών συστημάτων που θα παραγγελθούν από τη Γερμανία (αλήθεια εκεί οι Γερμανοί δεν έχουν θέμα δημοσιονομικής πειθαρχίας;) και στροφή προς την Αμερικάνικη αγορά.

Αφού οι Ευρωπαίοι και οι αγορές δεν καταλαβαίνουν με τα παρακάλια και τις περιοδείες, σίγουρα θα καταλάβουν όταν αισθανθούν ότι δεν παίζουν πια μόνοι τους.

Το δόγμα σας κ. Παπανδρέου είναι ότι, «στη ζωή και στην πολιτική δεν υπάρχουν μονόδρομοι». Να λοιπόν που ήρθε ο καιρός το δόγμα να γίνει πράξει και μάλιστα άμεσα. Προχωρήστε, μην διστάσετε.

Εις υγείαν

Όποιος παρακολούθησε προχθές (Δευτέρα 8/3/10) την εκπομπή Ζούγκλα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου θα είδε με έκπληξη το γνωστός υποκλοπέας, από το περιβάλλον Μητσοτάκη, κ. Μαυρίκη, να περιγράφει αναλυτικά και χασκογελώντας πως παρακολουθούσε το υπηρεσιακό τηλέφωνο του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου.

Όταν δε στην τηλεφωνική γραμμή παρενέβη η Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου, για να διαμαρτυρηθεί για τον συσχετισμό της, με το βίντεο της Τζούλιας Αλεξανδράτου, ο κ. Μαυρίκης της απάντησε θρασύτατα και με μάγκικο ύφος «Άσε μη βγάλω τις κασέτες, που δεν έβγαλα τότε που παρακολουθούσα το σπίτι σου», ενώ λίγο πολύ μας είπε ότι αν δεν πήγε φυλακή ο Ανδρέας Παπανδρέου το χρωστάει στον ίδιο.

Δεν μπορεί να είναι αλήθεια αυτό που είδαμε. Δεν υπάρχει που λένε και οι νέοι. Είναι απίστευτο. Ένας άνθρωπος που παρακολουθούσε έναν πρώην πρωθυπουργό και που είναι ελεύθερος λόγω της παραγραφής του εγκλήματος του από τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου, παριστάνει σήμερα τον τιμητή των πάντων και εξακολουθεί να εκβιάζει με κυνικό τρόπο.

Σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου η δικαιοσύνη θα είχε παρέμβει ήδη, αλλά και ο πολιτικός κόσμος θα είχε αντιδράσει αμέσως. Αλήθεια κ. νυν Πρωθυπουργέ, πατέρα σας δεν ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου; Δεν σας κίνησε το ενδιαφέρον το θέμα;

Δυστυχώς το πρόβλημα είναι βαθύτερο και πολύ σοβαρό. Η συγκεκριμένη εκπομπή, απέδειξε για άλλη μια φορά, ότι τα αντανακλαστικά μας σε κοινωνικά θέματα έχουν πάει περίπατο προ πολλού. Εγκλωβισμένοι στα πολλά και ποικίλα προβλήματα μας, βολοδέρνουμε ανάμεσα στα μεσημεριανάδικα, στα ριάλιτι και στην κατευθυνόμενη ενημέρωση, και τελικά κατορθώσαμε να αλλοιωθούμε εντελώς ως σκεπτόμενοι πολίτες, ως άνθρωποι. Θέματα που θα έπρεπε να μας "τσιγκλούν" έστω και λίγο, έχουν περάσει σαν συνήθεια στο DNA μας και στη λογική μας. Και αυτό είναι επικίνδυνο. Συνηθίσαμε στο "έλα μωρέ στην Ελλάδα είμαστε". Δεν σκεφτόμαστε, απλά παρατηρούμε. Δεν αντιδρούμε, απλά αποδεχόμαστε.

Να λοιπόν γιατί οι υποκλοπές, τα ομόλογα, οι παρακολουθήσεις, τα βατοπέδια, η αισχροκέρδεια, η ρεμούλα, η απάτη, το φακελάκι, το λάδωμα, η ασυδοσία και τόσα άλλα, ανθούν και παραμένουν ατιμώρητα. Τα συνηθίσαμε, τα επιτρέπουμε, τα αποδεχόμαστε και αντί να αντιδρούμε, προσπαθούμε να τα μιμηθούμε κιόλας (όσοι δεν τα έχουμε μιμηθεί ακόμα).

Δεν μας φταίνε λοιπόν οι άλλοι αλλά εμείς. Εις υγείαν λοιπόν κι όπως στρώσαμε ας κοιμηθούμε (τον ύπνο του δικαίου).

Ας μη σκύβουμε μόνο το κεφάλι

Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει με τους Ευρωπαίους ηγέτες-μαριονέτες εις βάρος της χώρας μας. Εγκρίνουν το σχέδιο σταθερότητας που υποβάλαμε και πριν αυτό αρχίσει να εφαρμόζεται, προεξοφλούν την ανεπάρκεια του και μας ζητούν κι άλλα πιο επώδυνα μέτρα. Ο ένα μόλις μήνα που μας δίνουν διορία για να προετοιμαστούμε για το Ecofin του Μαρτίου δεν αρκεί ούτε να ψηφιστούν τα νομοσχέδια. Δηλαδή μας δουλεύουν κανονικά.

Την ίδια στιγμή, η χώρα μας είναι μόλις το 3% της ευρωπαϊκής οικονομίας, η Αγγλία έχει μεγαλύτερα ελλείμματα από μας και το αντίστοιχο με το δικό μας σχέδιο σωτηρίας της Πορτογαλίας καταψηφίστηκε. Γι αυτά τα περίεργα!!! δεν φαίνεται να υπάρχει καμιά ανησυχία. Γιατί άραγε;

Η χώρα μας χρησιμοποιείται με τον πιο αναίσχυντο και καταφανή τρόπο από τους Ευρωπαίους και κυρίως από τους Γερμανούς, για τα δικά τους χοντρά κερδοσκοπικά και πολιτικά παιχνίδια. Στήριξη πολιτική και οικονομική ίσως μας δώσουν όταν και αν θέλουν οι ίδιοι. Και πάντως αφού πρώτα μας δουν να «σερνόμαστε στο πάτωμα».

Κύριε Παπανδρέου οι Γερμανοί δεν μας υποδούλωσαν καλά-καλά με την μπότα τους θα αφήσετε να μας υποδουλώσουν τώρα με τα Ευρώ τους; Μέχρι τώρα σκύβετε το κεφάλι, λέτε μόνο ΝΑΙ και υπομένετε τις προσβολές (σχεδόν βρισιές) τους. Είδατε καμιά αλλαγή στη στάση τους; Μήπως αν πείτε και κανένα ΌΧΙ μας υπολογίσουν κάπως; Εξάλλου τι παραπάνω να μας κάνουν; Το Δ.Ν.Τ. (που έχει και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση), με το οποίο μας απειλούν, τι πιο σκληρό θα μας επιβάλλει;

Υ.Γ. Μήπως οι Γερμανοί, κυρίως, μας θέλουν τελικά εκτός ευρωζώνης για να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη πτώση του Ευρώ και να ενισχύσουν τις δικές τους εξαγωγές (μετά από χρόνια έχασαν την πρωτιά από τους Κινέζους).

Ευρωπαίοι Ηγέτες - Μαριονέτες

Δεν ικανοποιήθηκαν λέει οι αγορές από την πολιτική στήριξη που παρείχαν οι 27 της Ε.Ε. στην Ελλάδα και ζητούν ξανά ακόμα πιο σκληρά και συγκεκριμένα μέτρα. Κάποια στιγμή πρέπει να μας εξηγήσει κάποιος από τους Ευρωπαίους Ηγέτες;;; αν αποφασίζουν αυτοί για την Ευρώπη ή οι αγορές.

Ποιες είναι οι αγορές; Μια ομάδα καλοπληρωμένων κολεγιοπαίδων που μοναδικό τους έργο είναι να εφευρίσκουν με οποιοδήποτε τρόπο εργαλεία κερδοσκοπίας. Είναι δηλαδή αυτοί που την προηγούμενη ακριβώς μέρα της κατάρρευσης της Lehman-Brothers έκαναν συστάσεις για αγορά της μετοχής της. Είναι αυτοί που τη μια μέρα υποβάθμιζαν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας και την άλλη αγόραζαν τα ελληνικά ομόλογα (με υψηλότατα επιτόκια – κέρδη δηλαδή). Είναι αυτοί που προκάλεσαν την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας (πόσο σαθρό είναι το καπιταλιστικό – νεοφιλελεύθερο σύστημα) και συνεχίζουν να παίρνουν παχυλά μπόνους την ώρα που έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή.

Και απέναντι σ’ αυτούς τους αχρείους, πού είναι αυτοί που υποτίθεται ότι κυβερνούν την Ευρώπη, οι ευρωπαίοι ηγέτες – μαριονέτες; Τόσο ανίσχυροι είναι λοιπόν που υποτάσσονται στα πληρωμένα δημοσιεύματα των παραπάνω, αλλά και στις εντελώς αποτυχημένες συνταγές των δικών τους τεχνοκρατών; (βλ. δήλωση Τρισέ προ καιρού «κάποια στιγμή ίσως πάψουμε να δεχόμαστε τα ελληνικά ομόλογα»).

Κάποια στιγμή οι υποτιθέμενοι αυτοί ηγέτες, πρέπει επιτέλους να σκεφτούν ότι είναι πολιτικοί και όχι τεχνοκράτες και ψηφίζονται από ανθρώπους ακριβώς για να υπηρετούν τα συμφέρον τους (των ανθρώπων).

Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται στους ευρωπαίους πολιτικούς είναι απλό: Μπορούν να πουν «μέχρι εδώ κύριοι», σ’ όλους τους παραπάνω αποτυχημένους και να σκεφτούν μια κοινωνικά δικαιότερη Ευρώπη που θα ικανοποιεί ανθρώπους και όχι αριθμούς; Το σίγουρο είναι ότι τα μέσα τα διαθέτουν, έχουν όμως και τη βούληση να το κάνουν;

Υ.Γ. κ. Παπανδρέου όσες χώρες ακολούθησαν τις συνταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καταστράφηκαν κυριολεκτικά (βλ. Νόαμ Τσόμσκι). Αφήστε λοιπόν την τεχνογνωσία και τα εργαλεία του Δ.Ν.Τ. και δώστε στους ευρωπαίους εταίρους και τεχνοκράτες να καταλάβουν ότι ο ελληνικός λαός δεν αντέχει κι αλλά, ακόμα πιο επώδυνα μέτρα. Απλά και ξεκάθαρα κ. Παπανδρέου. Τελεία και Παύλα.

Επιλογές με αντίκρισμα;

Η οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα είναι κατά γενική ομολογία η χειρότερη μετά τη μεταπολίτευση.

Ένα μέρος αυτής της κρίσης οφείλεται στην γενικότερη παγκόσμια οικονομική κρίση. Ένα άλλο μέρος οφείλεται στους άχρειους κερδοσκόπους που ενώ έπρεπε να ήταν φυλακή, ως μοναδικοί υπεύθυνοι για την παγκόσμια οικονομική κρίση, συνεχίζουν να διαμορφώνουν κλίμα και να επιβάλλουν πολιτικές και φυσικά να κερδοσκοπούν ασυστόλως σε βάρος όχι μόνο της Ελλάδας αλλά ολόκληρης της ευρωζώνης.

Δυστυχώς για μας όμως, το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης είναι αποτέλεσμα χρόνιων ελληνικών παθογενειών και φυσικά άστοχων πολιτικών επιλογών που τώρα αποδεικνύονται εγκληματικές.

Πραγματικές διαρθρωτικές και θεσμικές αλλαγές που δεν έγιναν ποτέ, ανύπαρκτοι μηχανισμοί ελέγχου σε όλα τα επίπεδα, διαφθαρμένες κρατικές δομές και άνθρωποι, ασύδοτη αγορά, παντελή έλλειψη οργάνωσης, «μαγειρεμένα» στατιστικά και οικονομικά στοιχεία, δημιουργική λογιστική, άκρατος και απρογραμμάτιστος δανεισμός, είναι μερικά μόνο από τα «δομικά» στοιχεία που συνθέτουν την ελληνική πραγματικότητα, αποτέλεσμα των φαιδρών πολιτικών επιλογών του παρελθόντος.

Τώρα ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Οι ευρωπαίοι υπό το βάρος των δικών τους σοβαρών προβλημάτων (σε πολλές περιπτώσεις σοβαρότερα από τα ελληνικά), που δημιούργησε η οικονομική κρίση, από τη μία παύουν να κάνουν πια τα στραβά μάτια προς την Ελλάδα, κι από την άλλη αρνούνται πεισματικά ν’ αλλάξουν το χρεοκοπημένο καπιταλιστικό σύστημα που κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος παρασύροντας τους στη δίνη του. Το σύνθημα «όλοι για έναν και ένας για όλους» μπορεί να ίσχυε για τους τρεις σωματοφύλακες, δεν ισχύει όπως φαίνεται (κι όπως θα έπρεπε), στην κατά τα άλλα ενωμένη Ευρώπη.

Έτσι η σωτηρία είναι στα δικά μας και μόνο χέρια. Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, μπορεί να σκέφτεται ότι είναι ο πλέον άτυχος πρωθυπουργός αυτής της χώρας. Ανάμεσα στις συμπληγάδες των ευρωπαίων χαρτογιακάδων και κερδοσκόπων και των ελληνικών παθογενειών, καλείται εδώ και τώρα, να βγάλει επιτέλους τα κάστανα από τη φωτιά ,διορθώνοντας λαθεμένες πολιτικές επιλογές του παρελθόντος αλλά και ανατρέποντας δεδομένα (και κεκτημένα), καταστάσεις και κυρίως νοσηρές νοοτροπίες χρόνων. Επειδή όμως η ιστορία δεν κρίνει τους πολιτικούς με βάση την τύχη τους αλλά τις ικανότητες τους, ο πρωθυπουργός της χώρας πρέπει να αποδείξει σ’ αυτήν εδώ την οριακή συγκυρία, αν μπορεί να γίνει ο άνθρωπος που θα γυρίσει επιτέλους τη σελίδα για την Ελλάδα ή θα περάσει και αυτός απαρατήρητος σαν πολλούς άλλους. Η μέχρι τώρα δράση του πάντως, δείχνει να είναι αποφασισμένος ανεξαρτήτου κόστους. Ίδωμεν…

Τα μέτρα που εξήγγειλε χθες είναι σκληρά (μπορεί να χαρακτηριστούν ως ένα βαθμό αντιλαϊκά), αλλά μάλλον απαραίτητα. Ο λαός που πρόσφατα του έδωσε νωπή εντολή, για άλλη μια φορά θα τα υπομείνει.

Οι μικρομεσαίοι θα δεχτούν για άλλη μια φορά να συνεισφέρουν τον οβολό τους αρκεί να δουν, μεγαλοβιομήχανους, μεγαλέμπορους, μεγαλοτραπεζίτες που κερδοσκοπούν χρόνια στις πλάτες τους, να συνεισφέρουν επιτέλους κι αυτοί.

Οι μισθωτοί θα δεχτούν να δώσουν μέρος των μισθών και επιδομάτων τους, αρκεί τα χρήματα αυτά να επιστρέψουν στις τσέπες τους μέσω της πάταξης της αισχροκέρδειας που θα οδηγήσει τις τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης στα πραγματικά τους επίπεδα.

Οι αγρότες θα γυρίσουν στα χωράφια τους αν πειστούν ότι τα προϊόντα τους θα γίνουν ανταγωνιστικά και κυρίως δεν θα τα τρώει ο μεσάζοντας.

Για τελευταία φορά λοιπόν, ο λαός δίνει στους κυβερνώντες άλλη μια ευκαιρία, με έναν και μόνο όρο, να δει επιτέλους αντίκρισμα. Στο χέρι σας είναι κ. Παπανδρέου να τον διαψεύσετε ή να τον επιβεβαιώσετε.

Σοβαρευτείτε

Στην προηγούμενη ανάρτηση μας σας προτρέπουμε να ξυπνήσετε. Τώρα σας λέμε και το αυτονόητο, ότι πρέπει να σοβαρευτείτε.

Μιλάμε για το θέμα που δημιουργήθηκε με την τροπολογία για τις μεταβιβάσεις ακινήτων. Δεν θα μπούμε στην ουσία της τροπολογίας γιατί πολύ απλά ήταν προεκλογική εξαγγελία της κυβέρνησης ότι η φορολογία για τις κληρονομιές και τις γονικές παροχές θα άλλαζε. Το μείζον θέμα λοιπόν είναι πώς κατατέθηκε η τροπολογία! Προσέξτε σε πόσα λάθη έχει υποπέσει η κυβέρνηση για κάτι που ήταν προεκλογική της δέσμευση.

Πρώτον: Η τροπολογία απ ότι φαίνεται επιχειρήθηκε να κατατεθεί νύχτα (επιεικώς απαράδεκτο και αναντίστοιχο με τις εξαγγελίες Παπανδρέου).

Δεύτερον: Την τροπολογία μάλλον γύρισε πίσω ο πρόεδρος της βουλής και έδωσε τροφή για σχόλια, σχετικά με υποβόσκουσα κόντρα Πετσάλνικου-Παπακωνσταντίνου.

Τρίτον: Η τροπολογία προσκολλήθηκε σε εντελώς άσχετο νομοσχέδιο, που αναφέρεται στην προστασία των δασών. (Δεύτερη αναντιστοιχία με τις πρόσφατες διαβεβαιώσεις από τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, ότι δεν θα ακολουθήσει την πρακτική των ξαφνικών και «νυκτερινών» τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια).

Τέταρτον: Το σημαντικότερο όμως είναι η προχειρότητα και η ασάφεια της (μήπως και η αντισυνταγματικότητα της;). Η κυβέρνηση είχε πληροφορίες (αληθινές), ότι στα βόρεια προάστια υπάρχει όργιο μεταβιβάσεων με το παλαιό καθεστώς και θέλησε (καλώς κατά το συμφέρον της), να ανακόψει διαφυγόντα έσοδα. Μέχρι εδώ όλα καλά. Το να λες όμως στον πολίτη «κάνε μεταβιβάσεις και σε 2-3 μήνες που θα καταθέσουμε το φορολογικό θα σου πούμε πόσο είναι το αφορολόγητο όριο και τι τελικά θα πληρώσεις», ε αυτό είναι επιεικώς απαράδεκτο και δείχνει απλά ότι όταν κάποιος κάνει πολιτική στο πόδι, είναι τουλάχιστο α-σόβαρος.

Πέμπτον: Η μεταβίβαση ακινήτων λόγω δωρεάς, γονικής παροχής και κληρονομιάς δεν είναι υποχρεωτική. Αλλά με όλες τις προηγούμενες αλχημείες, η κυβέρνηση έδωσε για άλλη μια φορά τροφή σε βαθυστόχαστους δημοσιογράφους (την περιμένουν πάντα στη γωνία), να την κατηγορήσουν για δήθεν εξαπάτηση των «φτωχών και κατατρεγμένων πολιτών» (με τις τεράστιες περιουσίες).

Αν κύριοι κυβερνώντες για μια προεκλογική σας δέσμευση κατορθώσατε να υποπέσετε σε τόσα λάθη και να δημιουργήσετε τέτοιο σάλο, τι θα γίνει με κάτι που δεν έχετε εξαγγείλει;

Γι αυτό σας το ξαναλέμε. Απλά ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙΤΕ.

Ξυπνήστε

Συμπληρώνονται οι 100 μέρες διακυβέρνησης του τόπου από το ΠΑ.ΣΟ.Κ και αν και έχουν ανοίξει δεκάδες θέματα, η κυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει την κοινωνική συναίνεση και ανοχή των πολιτών και να διαψεύσει πολύ γρήγορα όσους την εμπιστεύτηκαν, για να δώσει λύσεις στα πολλά προβλήματα που κληροδότησε στον τόπο η κυβέρνηση της Ν.Δ.

Κι αυτό εξ αιτίας των αδικαιολόγητων καθυστερήσεων στη στελέχωση της κρατικής μηχανής, των θολών αρμοδιοτήτων υπουργών και υφυπουργών, των ασαφών λόγων και πράξεων, αλλά και το αλισβερίσι της κυβέρνησης με την Ευρωπαϊκή Ένωση που κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο.

Η ιστορία με τα βιογραφικά έχει παρατραβήξει και από καινοτόμος διαδικασία έχει γίνει ανέκδοτο, αλλά και τροχοπέδη στην στελέχωση, άρα και στη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού. Η διαδικασία εκτός από ότι «μπάζει» από παντού (από το ποιος αξιολογεί αυτά τα βιογραφικά -ακούγεται ήδη κάτι για αόρατο περιβάλλον Παπανδρέου-, με ποια κριτήρια, με ποιες διαδικασίες κ.α.), δημιουργεί ακυβερνησία. Οι άνθρωποι που είναι υπεύθυνοι να «περάσουν προς τα κάτω» την κυβερνητική πολιτική, οι γενικοί γραμματείς δηλαδή, σε πολλά υπουργεία περιμένουν ακόμα να αξιολογηθούν τα βιογραφικά τους. Για δε τους διοικητές των οργανισμών, ούτε λόγος να γίνεται. Μέχρι τέλος της τετραετίας έχει ο θεός (οι πολίτες μάλλον δεν θα έχουν). Ένα κόμμα που περίμενε να κυβερνήσει τον τόπο και είχε στο μυαλό του διαδικασίες ανοικτής διακυβέρνηση, όφειλε πριν πάρει την εξουσία να έχει αξιολογήσει τα στελέχη που θα στελέχωναν τον κρατικό μηχανισμό και τώρα να ήταν έτοιμο. Έτσι κάνουν τα οργανωμένα κόμματα κ. Παπανδρέου.
Το ίδιο ισχύει και για τη διαδικασία της ανοικτής διαβούλευσης, που ναι μεν προσφέρει πολλές και σημαντικές απόψεις, αλλά καθυστερεί σημαντικά την κατάθεση κυβερνητικών νομοσχεδίων.

Απαράδεκτο επίσης είναι και το γεγονός ότι οι αρμοδιότητες πολλών υφυπουργών δεν έχουν καθοριστεί ακόμα με αποτέλεσμα το έργο τους (αν παράγουν) να μη φαίνεται πουθενά.

Τα θολά λόγια, οι παλινωδίες και οι ασάφειες, είναι μερικά ακόμα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των 100 πρώτων ημερών της κυβέρνησης. Αντί για κάθε θέμα να βγαίνουν υπεύθυνα οι κυβερνητικοί παράγοντες και να δίνουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις και εξηγήσεις, αφήνουν θολό το τοπίο, με τον κόσμο να είναι «πελαγωμένος» και τους δημοσιογράφους να «πλασάρουν όπως θέλουν τις ειδήσεις», κάνοντας έτσι τα δικά τους, ύποπτα κάποιες φορές, παιχνίδια. Πάρτε για παράδειγμα το θέμα των αποδείξεων. «Σάλος για τις αποδείξεις» φωνάζουν καθημερινά οι έγκριτοι μεγαλοδημοσιογράφοι που αυτό τον καιρό έχουν μετατραπεί σε νομπελίστες οικονομολόγους. Γιατί σάλος κύριοι μεγαλοδημοσιγραφίσκοι; Δεν ξέρεται ότι όταν αγοράζουμε κάτι πρέπει να παίρνουμε απόδειξη είτε μας ευνοεί φορολογικά είτε όχι; Άλλα όταν οι κύριοι κυβερνώντες δεν βγαίνουν να πουν υπεύθυνα δυο λόγια για το θέμα, εσείς μπορείτε να λέτε οποιαδήποτε αρλούμπα σας κατέβει στο μυαλό.

Τέλος ο τρόπος που γίνεται το αλισβερίσι με την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απαράδεκτος. Εσείς κυβερνάτε κύριε Παπανδρέου ή οι ευρωπαίοι τεχνοκράτες; Γιατί αν κυβερνούν οι τελευταίοι, τότε όντως κινδυνεύει όπως είπατε η εθνική μας κυριαρχία με δική σας αποκλειστικά ευθύνη. Ο λαός πριν από 100 μέρες ψήφισε κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. και πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου. Ούτε τον Αλμούνια ψήφισε, ούτε τον Τρισέ, ούτε και τους απατεώνες τεχνοκράτες των αγορών, που έπρεπε να είναι φυλακή, μια που αυτοί δημιούργησαν τη κρίση και τώρα έρχονται να μας κρίνουν κιόλας. Κύριε Παπανδρέου δεν συναποφασίζουμε με κανένα, αυτό είναι λαϊκή απαίτηση. Διαμορφώστε άμεσα και γρήγορα (έπρεπε να το είχατε κάνει ήδη) ένα σαφέστατο σχέδιο. Ανακοινώστε το. Βάλτε το να τρέχει. Υπηρετήστε το με συνέπεια και αγνοείστε τον οποιονδήποτε κάνει παιχνίδια στις δικές μας πλάτες. Και τότε να είστε σίγουρος πως ο λαός που δεν τρώει κουτόχορτο και που καταλαβαίνει σε πόσο δύσκολη θέση είναι η χώρα μας, θα «βάλει για ακόμα μια φορά πλάτη» και θα σας στηρίξει (γι αυτό άλλωστε σας έδωσε πριν 100 μέρες τέτοια μεγάλη πλειοψηφία) αρκεί να πειστεί ότι δεν τον κοροϊδεύετε κι εσείς.

Κύριε Παπανδρέου πάρτε την κατάσταση στα χέρια σας πριν είναι αργά. Επιταχύνετε το κυβερνητικό έργο και υποχρεώστε τους υπουργούς σας να γίνουν πιο παραγωγικοί και κυρίως πιο σαφείς. Η ανοικτή διακυβέρνηση έχει μετατραπεί σε αργή διακυβέρνηση και οι ανοχή του κόσμου θα τελειώσει πολύ πιο γρήγορα απ ότι πιστεύετε. Και τότε…