Ας μη σκύβουμε μόνο το κεφάλι

Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει με τους Ευρωπαίους ηγέτες-μαριονέτες εις βάρος της χώρας μας. Εγκρίνουν το σχέδιο σταθερότητας που υποβάλαμε και πριν αυτό αρχίσει να εφαρμόζεται, προεξοφλούν την ανεπάρκεια του και μας ζητούν κι άλλα πιο επώδυνα μέτρα. Ο ένα μόλις μήνα που μας δίνουν διορία για να προετοιμαστούμε για το Ecofin του Μαρτίου δεν αρκεί ούτε να ψηφιστούν τα νομοσχέδια. Δηλαδή μας δουλεύουν κανονικά.

Την ίδια στιγμή, η χώρα μας είναι μόλις το 3% της ευρωπαϊκής οικονομίας, η Αγγλία έχει μεγαλύτερα ελλείμματα από μας και το αντίστοιχο με το δικό μας σχέδιο σωτηρίας της Πορτογαλίας καταψηφίστηκε. Γι αυτά τα περίεργα!!! δεν φαίνεται να υπάρχει καμιά ανησυχία. Γιατί άραγε;

Η χώρα μας χρησιμοποιείται με τον πιο αναίσχυντο και καταφανή τρόπο από τους Ευρωπαίους και κυρίως από τους Γερμανούς, για τα δικά τους χοντρά κερδοσκοπικά και πολιτικά παιχνίδια. Στήριξη πολιτική και οικονομική ίσως μας δώσουν όταν και αν θέλουν οι ίδιοι. Και πάντως αφού πρώτα μας δουν να «σερνόμαστε στο πάτωμα».

Κύριε Παπανδρέου οι Γερμανοί δεν μας υποδούλωσαν καλά-καλά με την μπότα τους θα αφήσετε να μας υποδουλώσουν τώρα με τα Ευρώ τους; Μέχρι τώρα σκύβετε το κεφάλι, λέτε μόνο ΝΑΙ και υπομένετε τις προσβολές (σχεδόν βρισιές) τους. Είδατε καμιά αλλαγή στη στάση τους; Μήπως αν πείτε και κανένα ΌΧΙ μας υπολογίσουν κάπως; Εξάλλου τι παραπάνω να μας κάνουν; Το Δ.Ν.Τ. (που έχει και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση), με το οποίο μας απειλούν, τι πιο σκληρό θα μας επιβάλλει;

Υ.Γ. Μήπως οι Γερμανοί, κυρίως, μας θέλουν τελικά εκτός ευρωζώνης για να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη πτώση του Ευρώ και να ενισχύσουν τις δικές τους εξαγωγές (μετά από χρόνια έχασαν την πρωτιά από τους Κινέζους).

Ευρωπαίοι Ηγέτες - Μαριονέτες

Δεν ικανοποιήθηκαν λέει οι αγορές από την πολιτική στήριξη που παρείχαν οι 27 της Ε.Ε. στην Ελλάδα και ζητούν ξανά ακόμα πιο σκληρά και συγκεκριμένα μέτρα. Κάποια στιγμή πρέπει να μας εξηγήσει κάποιος από τους Ευρωπαίους Ηγέτες;;; αν αποφασίζουν αυτοί για την Ευρώπη ή οι αγορές.

Ποιες είναι οι αγορές; Μια ομάδα καλοπληρωμένων κολεγιοπαίδων που μοναδικό τους έργο είναι να εφευρίσκουν με οποιοδήποτε τρόπο εργαλεία κερδοσκοπίας. Είναι δηλαδή αυτοί που την προηγούμενη ακριβώς μέρα της κατάρρευσης της Lehman-Brothers έκαναν συστάσεις για αγορά της μετοχής της. Είναι αυτοί που τη μια μέρα υποβάθμιζαν την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας και την άλλη αγόραζαν τα ελληνικά ομόλογα (με υψηλότατα επιτόκια – κέρδη δηλαδή). Είναι αυτοί που προκάλεσαν την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας (πόσο σαθρό είναι το καπιταλιστικό – νεοφιλελεύθερο σύστημα) και συνεχίζουν να παίρνουν παχυλά μπόνους την ώρα που έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή.

Και απέναντι σ’ αυτούς τους αχρείους, πού είναι αυτοί που υποτίθεται ότι κυβερνούν την Ευρώπη, οι ευρωπαίοι ηγέτες – μαριονέτες; Τόσο ανίσχυροι είναι λοιπόν που υποτάσσονται στα πληρωμένα δημοσιεύματα των παραπάνω, αλλά και στις εντελώς αποτυχημένες συνταγές των δικών τους τεχνοκρατών; (βλ. δήλωση Τρισέ προ καιρού «κάποια στιγμή ίσως πάψουμε να δεχόμαστε τα ελληνικά ομόλογα»).

Κάποια στιγμή οι υποτιθέμενοι αυτοί ηγέτες, πρέπει επιτέλους να σκεφτούν ότι είναι πολιτικοί και όχι τεχνοκράτες και ψηφίζονται από ανθρώπους ακριβώς για να υπηρετούν τα συμφέρον τους (των ανθρώπων).

Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται στους ευρωπαίους πολιτικούς είναι απλό: Μπορούν να πουν «μέχρι εδώ κύριοι», σ’ όλους τους παραπάνω αποτυχημένους και να σκεφτούν μια κοινωνικά δικαιότερη Ευρώπη που θα ικανοποιεί ανθρώπους και όχι αριθμούς; Το σίγουρο είναι ότι τα μέσα τα διαθέτουν, έχουν όμως και τη βούληση να το κάνουν;

Υ.Γ. κ. Παπανδρέου όσες χώρες ακολούθησαν τις συνταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου καταστράφηκαν κυριολεκτικά (βλ. Νόαμ Τσόμσκι). Αφήστε λοιπόν την τεχνογνωσία και τα εργαλεία του Δ.Ν.Τ. και δώστε στους ευρωπαίους εταίρους και τεχνοκράτες να καταλάβουν ότι ο ελληνικός λαός δεν αντέχει κι αλλά, ακόμα πιο επώδυνα μέτρα. Απλά και ξεκάθαρα κ. Παπανδρέου. Τελεία και Παύλα.

Επιλογές με αντίκρισμα;

Η οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα είναι κατά γενική ομολογία η χειρότερη μετά τη μεταπολίτευση.

Ένα μέρος αυτής της κρίσης οφείλεται στην γενικότερη παγκόσμια οικονομική κρίση. Ένα άλλο μέρος οφείλεται στους άχρειους κερδοσκόπους που ενώ έπρεπε να ήταν φυλακή, ως μοναδικοί υπεύθυνοι για την παγκόσμια οικονομική κρίση, συνεχίζουν να διαμορφώνουν κλίμα και να επιβάλλουν πολιτικές και φυσικά να κερδοσκοπούν ασυστόλως σε βάρος όχι μόνο της Ελλάδας αλλά ολόκληρης της ευρωζώνης.

Δυστυχώς για μας όμως, το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης είναι αποτέλεσμα χρόνιων ελληνικών παθογενειών και φυσικά άστοχων πολιτικών επιλογών που τώρα αποδεικνύονται εγκληματικές.

Πραγματικές διαρθρωτικές και θεσμικές αλλαγές που δεν έγιναν ποτέ, ανύπαρκτοι μηχανισμοί ελέγχου σε όλα τα επίπεδα, διαφθαρμένες κρατικές δομές και άνθρωποι, ασύδοτη αγορά, παντελή έλλειψη οργάνωσης, «μαγειρεμένα» στατιστικά και οικονομικά στοιχεία, δημιουργική λογιστική, άκρατος και απρογραμμάτιστος δανεισμός, είναι μερικά μόνο από τα «δομικά» στοιχεία που συνθέτουν την ελληνική πραγματικότητα, αποτέλεσμα των φαιδρών πολιτικών επιλογών του παρελθόντος.

Τώρα ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Οι ευρωπαίοι υπό το βάρος των δικών τους σοβαρών προβλημάτων (σε πολλές περιπτώσεις σοβαρότερα από τα ελληνικά), που δημιούργησε η οικονομική κρίση, από τη μία παύουν να κάνουν πια τα στραβά μάτια προς την Ελλάδα, κι από την άλλη αρνούνται πεισματικά ν’ αλλάξουν το χρεοκοπημένο καπιταλιστικό σύστημα που κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος παρασύροντας τους στη δίνη του. Το σύνθημα «όλοι για έναν και ένας για όλους» μπορεί να ίσχυε για τους τρεις σωματοφύλακες, δεν ισχύει όπως φαίνεται (κι όπως θα έπρεπε), στην κατά τα άλλα ενωμένη Ευρώπη.

Έτσι η σωτηρία είναι στα δικά μας και μόνο χέρια. Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, μπορεί να σκέφτεται ότι είναι ο πλέον άτυχος πρωθυπουργός αυτής της χώρας. Ανάμεσα στις συμπληγάδες των ευρωπαίων χαρτογιακάδων και κερδοσκόπων και των ελληνικών παθογενειών, καλείται εδώ και τώρα, να βγάλει επιτέλους τα κάστανα από τη φωτιά ,διορθώνοντας λαθεμένες πολιτικές επιλογές του παρελθόντος αλλά και ανατρέποντας δεδομένα (και κεκτημένα), καταστάσεις και κυρίως νοσηρές νοοτροπίες χρόνων. Επειδή όμως η ιστορία δεν κρίνει τους πολιτικούς με βάση την τύχη τους αλλά τις ικανότητες τους, ο πρωθυπουργός της χώρας πρέπει να αποδείξει σ’ αυτήν εδώ την οριακή συγκυρία, αν μπορεί να γίνει ο άνθρωπος που θα γυρίσει επιτέλους τη σελίδα για την Ελλάδα ή θα περάσει και αυτός απαρατήρητος σαν πολλούς άλλους. Η μέχρι τώρα δράση του πάντως, δείχνει να είναι αποφασισμένος ανεξαρτήτου κόστους. Ίδωμεν…

Τα μέτρα που εξήγγειλε χθες είναι σκληρά (μπορεί να χαρακτηριστούν ως ένα βαθμό αντιλαϊκά), αλλά μάλλον απαραίτητα. Ο λαός που πρόσφατα του έδωσε νωπή εντολή, για άλλη μια φορά θα τα υπομείνει.

Οι μικρομεσαίοι θα δεχτούν για άλλη μια φορά να συνεισφέρουν τον οβολό τους αρκεί να δουν, μεγαλοβιομήχανους, μεγαλέμπορους, μεγαλοτραπεζίτες που κερδοσκοπούν χρόνια στις πλάτες τους, να συνεισφέρουν επιτέλους κι αυτοί.

Οι μισθωτοί θα δεχτούν να δώσουν μέρος των μισθών και επιδομάτων τους, αρκεί τα χρήματα αυτά να επιστρέψουν στις τσέπες τους μέσω της πάταξης της αισχροκέρδειας που θα οδηγήσει τις τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης στα πραγματικά τους επίπεδα.

Οι αγρότες θα γυρίσουν στα χωράφια τους αν πειστούν ότι τα προϊόντα τους θα γίνουν ανταγωνιστικά και κυρίως δεν θα τα τρώει ο μεσάζοντας.

Για τελευταία φορά λοιπόν, ο λαός δίνει στους κυβερνώντες άλλη μια ευκαιρία, με έναν και μόνο όρο, να δει επιτέλους αντίκρισμα. Στο χέρι σας είναι κ. Παπανδρέου να τον διαψεύσετε ή να τον επιβεβαιώσετε.