Επιλογές με αντίκρισμα;

Η οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα είναι κατά γενική ομολογία η χειρότερη μετά τη μεταπολίτευση.

Ένα μέρος αυτής της κρίσης οφείλεται στην γενικότερη παγκόσμια οικονομική κρίση. Ένα άλλο μέρος οφείλεται στους άχρειους κερδοσκόπους που ενώ έπρεπε να ήταν φυλακή, ως μοναδικοί υπεύθυνοι για την παγκόσμια οικονομική κρίση, συνεχίζουν να διαμορφώνουν κλίμα και να επιβάλλουν πολιτικές και φυσικά να κερδοσκοπούν ασυστόλως σε βάρος όχι μόνο της Ελλάδας αλλά ολόκληρης της ευρωζώνης.

Δυστυχώς για μας όμως, το μεγαλύτερο μέρος της κρίσης είναι αποτέλεσμα χρόνιων ελληνικών παθογενειών και φυσικά άστοχων πολιτικών επιλογών που τώρα αποδεικνύονται εγκληματικές.

Πραγματικές διαρθρωτικές και θεσμικές αλλαγές που δεν έγιναν ποτέ, ανύπαρκτοι μηχανισμοί ελέγχου σε όλα τα επίπεδα, διαφθαρμένες κρατικές δομές και άνθρωποι, ασύδοτη αγορά, παντελή έλλειψη οργάνωσης, «μαγειρεμένα» στατιστικά και οικονομικά στοιχεία, δημιουργική λογιστική, άκρατος και απρογραμμάτιστος δανεισμός, είναι μερικά μόνο από τα «δομικά» στοιχεία που συνθέτουν την ελληνική πραγματικότητα, αποτέλεσμα των φαιδρών πολιτικών επιλογών του παρελθόντος.

Τώρα ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Οι ευρωπαίοι υπό το βάρος των δικών τους σοβαρών προβλημάτων (σε πολλές περιπτώσεις σοβαρότερα από τα ελληνικά), που δημιούργησε η οικονομική κρίση, από τη μία παύουν να κάνουν πια τα στραβά μάτια προς την Ελλάδα, κι από την άλλη αρνούνται πεισματικά ν’ αλλάξουν το χρεοκοπημένο καπιταλιστικό σύστημα που κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος παρασύροντας τους στη δίνη του. Το σύνθημα «όλοι για έναν και ένας για όλους» μπορεί να ίσχυε για τους τρεις σωματοφύλακες, δεν ισχύει όπως φαίνεται (κι όπως θα έπρεπε), στην κατά τα άλλα ενωμένη Ευρώπη.

Έτσι η σωτηρία είναι στα δικά μας και μόνο χέρια. Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, μπορεί να σκέφτεται ότι είναι ο πλέον άτυχος πρωθυπουργός αυτής της χώρας. Ανάμεσα στις συμπληγάδες των ευρωπαίων χαρτογιακάδων και κερδοσκόπων και των ελληνικών παθογενειών, καλείται εδώ και τώρα, να βγάλει επιτέλους τα κάστανα από τη φωτιά ,διορθώνοντας λαθεμένες πολιτικές επιλογές του παρελθόντος αλλά και ανατρέποντας δεδομένα (και κεκτημένα), καταστάσεις και κυρίως νοσηρές νοοτροπίες χρόνων. Επειδή όμως η ιστορία δεν κρίνει τους πολιτικούς με βάση την τύχη τους αλλά τις ικανότητες τους, ο πρωθυπουργός της χώρας πρέπει να αποδείξει σ’ αυτήν εδώ την οριακή συγκυρία, αν μπορεί να γίνει ο άνθρωπος που θα γυρίσει επιτέλους τη σελίδα για την Ελλάδα ή θα περάσει και αυτός απαρατήρητος σαν πολλούς άλλους. Η μέχρι τώρα δράση του πάντως, δείχνει να είναι αποφασισμένος ανεξαρτήτου κόστους. Ίδωμεν…

Τα μέτρα που εξήγγειλε χθες είναι σκληρά (μπορεί να χαρακτηριστούν ως ένα βαθμό αντιλαϊκά), αλλά μάλλον απαραίτητα. Ο λαός που πρόσφατα του έδωσε νωπή εντολή, για άλλη μια φορά θα τα υπομείνει.

Οι μικρομεσαίοι θα δεχτούν για άλλη μια φορά να συνεισφέρουν τον οβολό τους αρκεί να δουν, μεγαλοβιομήχανους, μεγαλέμπορους, μεγαλοτραπεζίτες που κερδοσκοπούν χρόνια στις πλάτες τους, να συνεισφέρουν επιτέλους κι αυτοί.

Οι μισθωτοί θα δεχτούν να δώσουν μέρος των μισθών και επιδομάτων τους, αρκεί τα χρήματα αυτά να επιστρέψουν στις τσέπες τους μέσω της πάταξης της αισχροκέρδειας που θα οδηγήσει τις τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης στα πραγματικά τους επίπεδα.

Οι αγρότες θα γυρίσουν στα χωράφια τους αν πειστούν ότι τα προϊόντα τους θα γίνουν ανταγωνιστικά και κυρίως δεν θα τα τρώει ο μεσάζοντας.

Για τελευταία φορά λοιπόν, ο λαός δίνει στους κυβερνώντες άλλη μια ευκαιρία, με έναν και μόνο όρο, να δει επιτέλους αντίκρισμα. Στο χέρι σας είναι κ. Παπανδρέου να τον διαψεύσετε ή να τον επιβεβαιώσετε.